Öğretmen mi? Sınıfta İçerik Üreten Yönetmen mi?

Sosyal medyada içerik üretme yarışı, bazı sınıfları film setine çevirdi. Tartışma, eğitim ile gösteri arasındaki ince çizgiyi yeniden gündeme taşıdı.

Sosyal medyada karşımıza çıkan bazı videolar artık yalnızca “yaratıcı öğretmen” örnekleri olarak görülmüyor.

Sınıflar film setine, öğrenciler ise çoğu zaman farkında olmadan bu setin bir parçasına dönüşüyorsa, burada durup düşünmek gerekiyor.

Son dönemde “fenomen öğretmenler” başlığı altında büyüyen tartışmaların odağında tam da bu soru var.

CİMER’e yapılan yoğun şikâyetlerin ardından Milli Eğitim Bakanlığı’nın harekete geçmesi, konunun münferit değil yapısal bir sorun hâline geldiğini gösteriyor.

Bakanlık, 81 il valiliğine gönderdiği yazıyla sosyal medyada yüksek takipçi sayısına sahip öğretmen ve yöneticilerin listesini talep etti.

Hesaplar incelenecek, mevzuata aykırı paylaşımlar için disiplin süreci işletilecek.

Oysa çerçeve çok net.

Öğretmenlik Meslek Kanunu’na göre öğrencilerin ses ve görüntülerinin paylaşılması, velilerin açık iznine bağlı.

Bu kurala uymayan öğretmenlere kınama cezası veriliyor ve bu ceza sicil dosyalarında beş yıl boyunca yer alıyor.

Yani mesele, yorumdan çok hukuk meselesi.

Ancak tartışmayı yalnızca ceza başlığına indirgemek eksik olur.

Asıl mesele denge. Eğitim ortamları çağın gerisinde kalamaz; teknolojiden ve yeni yöntemlerden yararlanılması da doğaldır.

Fakat kamera ile pedagoji arasındaki çizgi silikleştiğinde, bedelini çocuklar öder.

Buraya dikkat edin lütfen: Dijital dünya unutmaz; bugün “masum” görünen bir paylaşım, yarın bir çocuğun karşısına bambaşka sonuçlarla çıkabilir.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın “sıfır tolerans” vurgusu bu yüzden önemli.

Çünkü okul, alkış toplanacak bir sahne değildir.

Öğrenciler de içerik üretiminin parçası değil; korunması gereken bireylerdir.

Belki de şimdi şu soruyu en başa dönerek sormak gerekir:

Eğitim, izlenme sayılarıyla mı ölçülmeli; yoksa güven, sorumluluk ve saygıyla mı?

Bunun cevabını da siz verin…