AK Parti’li Erzurum Büyükşehir Belediyesi’nin, Ticaret Bakanlığı bürokratlarını rüşvetle suçladığı dosya Ankara’ya gönderildi; aradan aylar geçmesine rağmen tek bir adli işlem yapılmadı.
Türkiye’de artık skandalın büyüklüğü değil, sessizliğin derinliği şaşırtıyor.
Bir büyükşehir belediyesi… Hem de AK Parti’li.
Kendi iktidarının bakanlığına bağlı üst düzey bürokratlar hakkında “rüşvet aldılar” diyerek suç duyurusunda bulunuyor.
Dosyada isim var, tarih var, mekan var, menfaat var. Hatta iddiaya göre sıfır kilometre araç bile var.
Ama ortada tek bir şey yok: Soruşturma.
Erzurum Büyükşehir Belediyesi, Türkiye’nin en büyük çimento üreticilerinden Aşkale Çimento’nun en büyük ortağı.
Buna rağmen şirket yönetiminden dışlandığını söylüyor. Daha da ileri gidiyor ve açık açık şunu iddia ediyor:
Ticaret Bakanlığı bürokratlarına rüşvet verildi, genel kurul bu yolla ertelendi, şirket yönetimi hukuksuz biçimde korundu.
Bu ülkede bir belediye, bir bakanlığın genel müdürünü ve memurlarını rüşvetle suçluyorsa, normal bir hukuk düzeninde yer yerinden oynar. Müfettişler iner, soruşturmalar açılır, görevden almalar gelir.
Bizde ne oldu?
Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı, dosyaya bakıp “Yetkim yok” dedi. Teknik olarak doğru olabilir.
Dosya Ankara’ya gönderildi.
Tarih: Şubat 2025.
Peki sonra?
Hiçbir şey.
Dosya Ankara’da adeta buharlaşıyor.
Ne ifade var, ne soruşturma, ne iddianame. Rüşvetle suçlanan bürokratlar görevlerine devam ediyor. Devletin çarkı, sanki hiçbir şey olmamış gibi dönüyor.
Burada mesele Aşkale Çimento değil. Mesele Erzurum Belediyesi de değil.
Mesele şu: İktidarın kendi içinden gelen bir rüşvet iddiası bile yargıyı harekete geçirmiyorsa, bu ülkede kimin dosyası ilerler?
Daha vahimi şu: Bu dosyada “muhalefet iftirası” yok. “Dış güçler” yok. “Algı operasyonu” yok.
Dosyanın şikâyetçisi, bizzat iktidarın kendisi.
Ama anlaşılan o ki Türkiye’de yargı, artık sadece kimin suçlandığına bakıyor.
Suçun ağırlığına değil. Delilin ciddiyetine değil. İddianın vahametine hiç değil.
Bir ülkede rüşvet iddiası soruşturulmuyorsa, rüşvet sıradanlaşmıştır. Bir ülkede dosyalar sessizliğe gömülüyorsa, gerisini hak getire.
Bu artık geciken adalet değil; bilinçli bir görmezden gelme halidir.
Çünkü bu ülkede rüşvet soruşturulmuyorsa mesele hukuk değil, dokunulmazlıktır.